ENAΣ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΣΤΥΛΙΣΤΑΣ ΤΗΣ ΚΑΜΕΡΑΣ

Με αφορμή την προβολή τις προσεχείς ημέρες στους κινηματογράφους, μιας θαυμάσιας ταινίας του σκηνοθέτου Μαξ Οφίλς (1902-1957) σε επανέκδοση :("Το γαϊτανάκι του έρωτος/La Ronde" 1950), σήμερα θα κάνουμε  ένα αφιέρωμα στο έργο αυτού του σημαντικού σκηνοθέτη.Ο Μαξ Οφίλς γεννήθηκε στο Σάαρμπρικεν της πάλαι ποτέ ενωμένης μεγάλης Γερμανίας,  το 1902.Ξεκίνησε ως ηθοποιός και σιγά σιγά οδηγήθηκε στην σκηνοθεσία θεατρικών έργων.Μετά από 10 χρόνια στην σκηνή άρχισε να δουλεύει στο κινηματογράφο ως βοηθός του γνωστού σκηνοθέτη Ανατόλ Λίτβακ.Ως το 1933 και την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, είχε σκηνοθετήσει ήδη 6 ταινίες.Λόγω της εβραϊκής καταγωγής του αναγκάστηκε να φύγει από την χώρα του όπως και οι Ρόμπερτ Σιόντμακ,Μπίλι Γουάιλντερ και πήγε στην Γαλλία.Μέχρι το 1940 και την Γερμανική εισβολή είχε κάνει άλλες 10 ταινίες και συνέχισε το οδοιπορικό του στις Η.Π.Α. Αφού πέρασε ένα μεγάλο διάστημα προσαρμογής άρχισε να ανεβαίνει σε εκτίμηση μετά το τέλος του πολέμου με την ταινία "The Exile/H Εξόριστη" 1947.Την επόμενη χρονιά σκηνοθέτησε ίσως την καλλίτερη ταινία του:"Το γράμμα μιας άγνωστης/Letter from an unknown woman" .Το 1949 προβλήθηκαν οι 2 τελευταίες αμερικανικές ταινίες του Οφίλς:"Caught" και "Τhe Reckless Moment",οι οποίες είναι αριστουργηματικές.Το 1950 ο Μαξ επέστρεψε στην Γαλλία όπου γύρισε τις τελευταίες 4 ταινίες του:"La Ronde" 1950, "Le plaisir" 1952, "Madame de" 1954, "Lola Montez" 1955.Αυτές  οι τελευταίες ταινίες σκόρπισαν τις όποιες αμφιβολίες υπήρχαν για την αξία του και τον καθιέρωσαν στα μάτια των κριτικών ως κορυφαίο στυλίστα.Από θεματικής πλευράς,  οι ταινίες του Οφίλς περιστρέφονταν γύρω από ερωτικές  ιστορίες όπου το πάθος παίζει κυρίαρχο ρόλο, με συχνά τραγικό τέλος για τους ήρωες του οι οποίοι κατακλύζονταν  από αυτό.Σήμα κατατεθέν του ήταν οι θεσπέσιες κινήσεις της κάμερας,χρησιμοποιώντας συχνά γερανούς και ράγες και με έμφαση σε συνεχείς κυκλικές κινήσεις.Δυστυχώς πέθανε μόλις 55 ετών ενώ βρισκόταν στην καλλίτερη φόρμα του.Λίγα λόγια για τη υπόθεση της ταινίας "La Ronde":μια σειρά ερωτικών ιστοριών ή παρανόμων συναντήσεων που περιλαμβάνουν μια πόρνη,έναν  στρατιώτη,έναν κόμη,μια υπηρέτρια,τον γιο του αφεντικού της,μια σύζυγος,ο άντρας της,μια ηθοποιός,ένα νεαρό κορίτσι,ένας ποιητής.Κάθε φορά που τελειώνει μια σχέση,ένα μέλος αυτής κάνει σχέση με άλλο πρόσωπο και ούτω καθεξής στο ¨"γαϊτανάκι του έρωτος"...Παίζουν οι Άντον Γουόλμπρουκ, Σιμόν Σινιορέ, Ντανιέλ Νταριέ,Σιμόν Σιμόν.

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΟΥΓΓΡΟΣ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

Μετά από πολύ καιρό,είμαστε και πάλι εδώ!Το σημερινό θέμα μας είναι η κινηματογραφική μουσική και θα αναφερθούμε σε έναν από τους κορυφαίους συνθέτες της ή μάλλον τον κορυφαίο!Η άφιξη του ήχου στον κινηματογράφο το 1927 βοήθησε στην καθιέρωση της  καθ' αυτό  μουσικής υπόκρουσης  η οποία είχε εμφανιστεί στην  εποχή του βωβού.Σε λίγα χρόνια, διάσημοι συνθέτες άρχισαν να καταφτάνουν στο Χόλιγουντ.Εκείνος που ουσιαστικά επινόησε την αυθεντική μουσική υπόκρουση ήταν ο Αυστριακός  Μαξ Στάινερ (10/5/1888-30/12/1971).Ο σημαντικότερος όμως συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής (η άποψη φυσικά είναι υποκειμενική), ήταν ο Ούγγρος Μίκλος Ρόζα (18/5/1907-27/7/1995).Ο Ρόζα μπήκε στον χώρο του σινεμά γράφοντας την μουσική για την ταινία του Γάλλου φίλου του Ζακ Φεντέ με τίτλο "Ιππότης δίχως πανοπλία" το 1937.Παραγωγός της ταινίας ήταν ο συμπατριώτης του Ρόζα και παραδόξως ο μεγαλύτερος παραγωγός του αγγλικού! σινεμά Αλεξάντερ Κόρντα.Η μουσική ενθουσίασε και ο Κόρντα προώθησε τον Ρόζα,δίνοντάς του την ευκαιρία να γράψει την μουσική για τις επόμενες παραγωγές του.Το ξέσπασμα του πολέμου κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας "Ο κλέφτης της Βαγδάτης" (για την οποία ο Ρόζα συνέθεσε ένα από τα κορυφαία έργα του) το 1940,τον οδήγησε  στις ΗΠΑ, γεγονός που μέσα στην ατυχία του πολέμου ήταν η ευκαιρία για την παγκόσμια αναγνώρισή του.Μέχρι το 1947 είχε ήδη τιμηθεί με 2 βραβεία Όσκαρ! και είχε καθιερωθεί το 1949 όταν υπέγραψε 10ετές συμβόλαιο με την εταιρεία κολοσσό Metro-Goldwyn-Mayer,πράγμα που του έδωσε την ευκαιρία να φτάσει στην κορύφωση της τέχνης του όσον αφορά την σύνθεση μουσικών επενδύσεων για ταινίες , γράφοντας μουσική για επικοιστορικού περιεχομένου ταινίες,μουσική η οποία έγινε το σήμα κατατεθέν του.Κατά γενική παραδοχή αλλά και δική του πεποίθηση, η καλλίτερη δουλειά του για το σινεμά , ήταν η μουσική που έγραψε για την ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ, "Μπεν-Χουρ" το 1959.Η σύνθεσή του αυτή είναι το έργο που γνώρισε τις περισσότερες επανεκτελέσεις και επανεκδόσεις στην ιστορία των σάουντρακ.Ο Μίκλος Ρόζα έγραψε μουσική για  94 ταινίες και πήρε τον τίτλο του δόκτωρος , διδάσκοντας μουσική σύνθεση στα Πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες.Όλα αυτά τα χρόνια , παράλληλα έγραψε και σημαντική συμφωνική μουσική,πράγμα μοναδικό στα χρονικά για συνθέτη του Χόλιγουντ.Είναι ο 1ος συνθέτης του σινεμά που οι δίσκοι με την μουσική του, πωλούνταν με τόση επιτυχία και χωρίς πολλές φορές να συνοδεύεται αυτή με ανάλογη επιτυχία των ταινιών για τις οποίες είχε συνθέσει.Αυτό ήταν δείγμα του πόσο υπέροχη ήταν η σύνθεσή του που πολλές φορές ξεπερνούσε το κινηματογραφικό έργο.Απεβίωσε στις 27 Ιουλίου του 1995 σε ηλικία 88 ετών.Η αυτοβιογραφία του με τίτλο "Διπλή Ζωή" παραμένει εξαντλημένη εδώ και χρόνια.